Margriet 3

De bewoners van Magriet 3 zijn Tom en Gert.

Dit zijn sportieve houthakkers. Zelfs na een dag hard werken hebben ze nog energie om te gaan sporten. Laatst hebben ze nog in een grote boom geklommen om de top eruit te zagen.

Weekendje weg in de herfst
 
Het was herfst en Gert en ik (Tom) wilden een weekendje weg. Onze vrienden Ka en Ko, de grote zwarte vogels (Kauwen) brachten ons door de lucht naar het bos van de Pierenberg.
Daar wilden we onze lievelingssport gaan doen: klimmen!!
 
Voor ons werk als houtakker, klimmen we ook vaak in de Platanen aan de Margriet. Dan zagen we takken af en die zagen we dan in stukken voor in de kachel. Alle kabouters van Kabouterstad kopen ons brandhout.
 
Maar nu gingen we een weekendje voor de lol klimmen!! En we keken onze ogen uit in het bos; er waren zoveel dennenbomen, berken, eikenbomen. In welke bomen willen we eerst klimmen? We konden bijna niet kiezen. Uiteindelijk gooiden we ons klimtouw in een eikenboom. Het was zo tof om in zo’n mooie boom met zoveel zijtakken te klimmen!! Zo tof dat we niet goed opletten.
Wij, kabouters zijn klein en we letten meestal goed op mogelijk gevaar om ons heen; boze katten of mensenvoeten of takken die vallen.
Maar nu hadden Gert en ik zoveel plezier in het klimmen dat we niet op gevaar letten………
 
En het gevaar kwam van links aangevlogen!! Krijsend met een lichte kop en blauwe veertjes rond zijn vleugels vloog een Gaai tussen de takken door. Hij probeerde met zijn vleugels en snavel om Gert uit de boom te trekken!! Ik schrok!! Als mijn Gert zou vallen……we zaten heel hoog in de Eikenboom!!
 
Gelukkig kunnen we met dieren praten, dus ik riep zo hard als ik kon: “GAAI WAT DOE JE? GAAI STOP!! GAAI WAT IS ER AAN DE HAND?”
Guus de Gaai bleef even stil hangen in de lucht en kraste toen; “Blijf van mijn eikenboom af!! DIt zijn mijn eikels!! Dat is mijn eten voor de winter!”
“OOOO Gaai!!”schreeuwde ik terug: ‘Wij blijven van jouw eikels af!! Wij klimmen voor onze lol in de boom!!”
Guus de Gaai werd rustiger en ging op een tak zitten. Gert zuchtte hard van opluchting en zette zij voeten terug op de tak. Guus viel ons niet meer aan!
Hij vroeg of Gert en ik een uurtje wilden helpen met eikels verzamelen, omdat wij van die handige handen hebben om alles vast te pakken.
 
Natuurlijk wilden we hem helpen!! We werden zelfs vrienden. Guus de Gaai was heel aardig. Hij bracht ons de volgende dag terug naar Kabouterstad na twee fijne dagen klimmen in het bos!
 
Van Tom